Fragment Verloren Brood

Door Permalink 1

Een seconde, een minuut, een uur en meer. Hetzelfde met secondewijzers die geruisloos waren maar wel in een vloeiende beweging ronddraaiden. Die gaven haar het gevoel dat ze constant ergens achteraan moest hollen. Het leven, voornamelijk.
Als er geen tijd is, blijft alles duren, geloofde ze. Ze had Reno aangeraden altijd tegen haar grootvader te zeggen dat het tien uur was. ’s Morgens of ’s avonds, al naargelang de dag gevorderd was. Tien uur was altijd een goed uur. Het uur om een eerste sigaretje op te steken, bijvoorbeeld. Die afleiding kalmeerde hem. Op slechte dagen rookte hij zo tot wel twee pakjes per dag. Gezond was anders, maar Mayenne zag hem liever met een sigaret in zijn mond dan met een verdwaasde blik in zijn ogen.

Comments are closed.